به‌جای عنوان، خروجی را بررسی کنید
پرسش اصلی این است که در پایان همکاری چه چیزی تحویل می‌گیرید: پرونده قابل معرفی محصول، بررسی یک بازار، ارتباط‌های مستند، پیگیری مذاکره یا هماهنگی مراحل سفارش؟ برای هر خروجی، اطلاعات ورودی، مسئول تصمیم و روش گزارش‌دادن باید مشخص باشد. عنوان EMC به‌تنهایی اندازه شبکه فروش، اختیار مذاکره، تضمین وصول یا مسئولیت حمل را معلوم نمی‌کند.
یک نمونه جهانی، با دامنه متفاوت
Dorian Drake در معرفی خدمات خود، فروش بین‌المللی، خدمت‌رسانی به مشتری، اعتبار و وصول، لجستیک و برنامه‌ریزی را کنار هم توضیح می‌دهد. این، شرح قابلیت‌های همان شرکت است؛ نه فهرست خدمات فعال همه شرکت‌های مدیریت صادرات و نه تعهد مایا به پذیرش ریسک اعتباری.[۱]
نقش تولیدکننده حذف نمی‌شود
تولیدکننده باید مشخصات صحیح، کیفیت قابل تکرار، مقدار قابل‌تعهد و تصمیم‌های تجاری را تأمین کند. حتی اگر پیگیری بازار برون‌سپاری شود، تأیید مشخصات، اعلام ظرفیت و قبول تعهد فروش باید صاحب اختیار روشن داشته باشد. بهتر است فعالیت‌ها به بخش «انجام توسط مایا»، «تصمیم توسط تولیدکننده» و «خدمت شخص ثالث» تفکیک شوند.
از یک مسئله محدود شروع کنید
اگر هنوز تجربه صادرات ندارید، ابتدا وضعیت محصول و توان عرضه را بشناسید. اگر فروش خارجی دارید، مسئله‌ای مثل توسعه توزیع‌کننده یا کاهش ابهام پیشنهادها را انتخاب کنید. درخواست همکاری زمانی قابل بررسی است که محصول، مخاطب تصمیم‌گیر و نتیجه موردانتظار معلوم باشد؛ لازم نیست در تماس نخست همه مدارک شرکت را ارائه کنید.
اشتباه‌های رایج
- یکسان‌دانستن تعداد تماس‌ها با تعداد فرصت‌های واجد شرایط.
- فرض تضمین فروش یا وصول وجه از روی عنوان شرکت مدیریت صادرات.
کاربرد برای تولیدکننده یا خریدار ایرانی
برای تولیدکننده ایرانی، نقطه شروع می‌تواند محصولی با مشخصات و ظرفیت روشن باشد؛ نه انتشار کل کاتالوگ و انتظار نتیجه یکسان برای همه بازارها.
برای اقدام، این موارد را آماده کنید
- یک محصول یا خانواده محصول مشخص کنید.
- مسئله فعلی و خروجی قابل‌بررسی را در یک بند بنویسید.
- مسئول تأیید مشخصات و شرایط تجاری را معرفی کنید.
منابع و حدود استفاده
این مطلب، توضیح نقش‌هاست. دامنه خدمات مایا در هر همکاری جداگانه بررسی و توافق می‌شود.
دانش را به اقدام شرکت خود وصل کنید
مسیر متناسب با وضعیت و مسئله خود را انتخاب کنید.