حلال (وایت اسپریت 400)

کاربرد ها:

استفاده گسترده به عنوان رقیق ­کننده در صنایع رنگ سازی و تولید تینر
استفاده گسترده به عنوان قیق­کننده در صنایع تولید چسب
تولید رنگ­های چاپ و فتوکپی
استفاده در صنایع مختلف به منظور چربی زدایی و تمییزکننده

درباره محصول

حلال ویژه یا وایت اسپریت (White Sprit) حلال، جایگزین تربانتین، حلال معدنی و رقیق کننده رنگ نیز شناخته می شود مایعی قابل اشتعال، شفاف و بی رنگ و مخلوطی از مواد شیمیایی است که به عنوان هیدروکربن های نفتی شناخته می شود. 
 
بالاترین دامنه ترکیب وایت اسپریت مربوط به مخلوط هیدروکربن های اشباع شده آلیفاتیک (غیر آروماتیک) و آلیسیلیک می باشند (c7 – c12) که شامل مقداری، حدود 15 تا 20 درصد ترکیبات آروماتیک هستند. 
 
حلال 400 یکی از حلال­های مهم خانواده حلال­ها است و عصاره­ای نفتی است و آن را یک حلال ملایم می دانند که بوی ملایمی دارد و از نظر شیمیایی پایدار بوده  و باعث خوردگی نمی شود. حلال های ویژه از ترکیبات خطی هیدروکربنی و ترکیبات آروماتیک تشکیل شده اند، که بر اساس میزان درصد موجود، خصوصیات و بوی مخصوص به خود را دارند. این ترکیبات به دو دسته آروماتیک بالا و آروماتیک پایین تقسیم می شوند. 
 
حلال ۴۰۰ با دارا بودن حداقل ۳۰ درصد ترکیبات آروماتیکی، شامل هیدروکربن های پارافینی و سیکلوپارافینی نیز است. از این رو حلال 400 جزء حلال­های آروماتیک بالا محسوب می­شود.
 
حلالیت این حلال 400  در آب به شدت پایین بوده و آستانه بویایی آن ها در محدوده 0.5 تا 5 میلی گرم بر متر مکعب است. حلال ۴۰۰ جایگزین ارزان قیمت و مناسب پایه نفتی برای تربانتین با پایه گیاهی است.

حلال (وایت اسپریت 402)

کاربرد ها:

استفاده گسترده به عنوان رقیق­ کننده در صنایع رنگ سازی و تولید تینر
استفاده گسترده به عنوان رقیق­  کننده در صنایع تولید واکس
استفاده در صنایع مختلف به منظور چربی زدایی و تمییزکننده
استفاده در صنایع تولید وارنیش­ها و چاپ پارچه
استفاده در مواد براق­ کننده کف ساختمان

درباره محصول

حلال ویژه یا وایت اسپریت (White Sprit) حلال، جایگزین تربانتین، حلال معدنی و رقیق کننده رنگ نیز شناخته می شود مایعی قابل اشتعال، شفاف و بی رنگ و مخلوطی از مواد شیمیایی است که به عنوان هیدروکربن های نفتی شناخته می شود.

  بالاترین دامنه ترکیب وایت اسپریت مربوط به مخلوط هیدروکربن های اشباع شده آلیفاتیک (غیر آروماتیک) و آلیسیلیک می باشند (c7 – c12) که شامل مقداری، حدود 15 تا 20 درصد ترکیبات آروماتیک هستند. 
 
حلال 402 که در واقع عضوی از خانواده بزرگ حلال هایی است که با نام های وایت اسپریت ها و یا به طور کلی تینر رنگ شناخته می شوند است. دامنه دمای جوشی حلال 402 بین 150 تا 220 درجه ی سانتی گراد و دارای رنگی شفاف و بویی قابل تشخیص است که در آب نامحلول است و دمای خوداشتعالی آن نیز 232 درجه ی سانتی گراد است.
 
بر خلاف حلال 400، حلال 402 جزء خانواده حلال­های با آروماتیک پایین محسوب می­شود. حلال 402 ماده ای خورنده نیست و جزء ترکیبات پایدار اط نظر شیمیایی محسوب می­شود.
 
با توجه به گستره کاربرد آن، حلال 402 در سه شاخه یا گرید A,B & C تولید می­شود. گرید A به منظور استفاده در صنعت چاپ و رنگ استفاده می شود. گرید B  در وارنیش ها، الکل ، چاپ پارچه ، واکس خانگی و روکش کف و غیره استفاده می شود و گرید C  به طور عمده در تولید حلال های روان کاری از سطح فلزات و اسپری های تمیز کننده و غیره کاربرد دارد.